Annemsiz ilk Anneler günü.

Annemsiz ilk Anneler günü.

Herkes anneler günü kutlarmis, kutluyor… Ama artik benim annem yok ki! Annem sanki hic yokmus gibi oldu. Essek kadar herif olmusken bile, annemin bir “vayy oglum, kuzum…” lafini duymak cok zaman insana nasil güc katardi bilen var mi?
Ama sanki annem hic yokmus gibi oldu. Annesiz duramam sanirdim, annemin acisina dayanamam sanirdim, ama dayaniliyormus.
Bugün kahvalti sofrasinda kücük Ali Kaan babaannesinden bahsetti. “Baba biliyor musun, babaannem bizi görüyor degil mi?”
“Evet oglum” dedim, babaannen bizi görüyor.
“Baba, ben akilli olursam babaannem bizi sever degil mi?”
“Oglum babaannen seni hep sever”
“Baba, babaannem bize hep gülüyor degil mi, hep olada, yukalda”
“Babaannem o uuuuun giden ucaklarla gitti dii mi baba.”
En son gecen sene Türkiye’ye gittiginde aklinda öyle kalmis, 4 yasinda cocuk, babaanne ucakla bir yerlere gitti saniyor. Zaten “ölüm”ü anlamasi, kavramasi mümkün degil. Sanki 50 yasina dayanmis ben anlamis miyim ki? 😉

Gözlerim doldu aglasam aglayamam, gülsem gülemem. Ama anam yine güc verdi bana. Simdi anam yasiyor olsaydi, burda olsaydi, torununa nasil sahip cikardi, onun sorularina nasil cevaplar verirdi. Iste ona göre davran.

Analar cok degisik bir canli türü. Yahu bu dünyayi terk edip gitmis iken bile coluk cocuguna, torunlarina kol kanat geriyor, akil fikir veriyor.
4 yasindaki cocuga da 50 yasindaki KIR sac, KIR sakal, KIR BIYIK adama da ayni sevecenlikle yaklasiyor. Ya da bana öyle geliyor.
Ali Kaan bile hala babaanneyi düsünüyor, havada ucan ucaklari görünce “babaanne gidiyol” diyor. Izmir’e gitti saniyorlar. Sade cocuklar degil, biz bile, ben de cok zaman öyle saniyorum, hani annem burda yok ya, iste her sene oldugu gibi Izmir’e gitmistir.
Babam bile ayni zehaba kapildigini söylüyor.
Demek ki insan beyni dayanilmaz acilarla karsi böyle hafifletici / sakinlestirici yöntemler gelistiriyor.

Yorum sayfasindan cok kursun kalemlere yakisirdi, ama anneler günüdür, kimsenin anneler günü kutlamasini bozmak istemem. 2012 mayis ikinci pazar, anamin olmadigi ilk anneler günü!

Her zaman hediye mi alirdik? Yooo!

Zaten yoksulduk, üstelik Kemalettin Tugcu kitaplariyla büyümüstük. Para pul hediye zor isler.
Aklimin anneler günü “ziyankarligina” ilk yettigi tarih, galiba 1972 veya 1973 olsa gerek. Sivas’tayiz, yani Sivas gibi gereksiz bir sehir. Yas 9 veya 10.
O dönemler Sivas’ta “Anneler Günü” kavramini bilen varsa eminim iste 10 kisi filandir.
O dönemler bir bahcede görmüsüm, mor Erguvanlar acmis, harika görünüyorlar.
Anneme anneler günü icin getirmeliyim onlardan.
Bir iki hafta önceden gözledim o bahceli evi, erguvanlari…

– Simdi durup düsünüyorum da, bazen sanki Sivas’ta öyle bahcesi Erguvanli evler olamazmis gibi geliyor, pislikler Sivas’in hatirasini bile kirletmisler-

Anneler günü geldiginde sabahin köründe gidip o evin bahcesinden erguvanlardan bir demet yapacaktim.
Köpekleri varmis.
Ben de bahce duvarinin ordan bakip aklima cizdim o erguvanlari. 40 sene oldu, her sene oldugu gibi bu sene de o erguvanlari sunarim anama.

 

 

  • Tonguc
  • 16.05.2012 22:03:24
  • Sevgili dostlar, degerli yorumdaslar, hepinize tekrar cok cok tesekkürler. Görüyorum ki benim son derece acemisi oldugum bu duygulari pek cogunuz daha önce yasamis. Mecburen yasanacak, doganin gidisati, yasasi böyle.
    Kiymet hanimin verdigi örnek cok ilginc. Sn ülkümof’un dedigi gibi, kaybettiklerimizin bizim anilarimizda yasamaya devam ediyor olmalari da mümkün. Bilemiyoruz.
    fakat en büyük tesellimiz halkimizin “sirali ölüm” dedigi türden olmasi. Insan dogar, büyür, yasar, yaslanir ve ölür. Dogal gidisat bu… Bu gidisattan sapma olunca, insana daha fazla koyuyor, daha agir geliyor ölümler. “Sirasiz ölüm”, gereksiz ölüm dedikleri daha agir.
    Genc ölümleri, gereksiz ölümler, terör kurbanlari, sehitler, sacma sapan siyasetcilerin sacma sapan haltlari yüzünden kaybolan canlar daha aci. Allah asil onlarin ailelerine yakinlarina sabir versin.
  • ulkumof
  • 15.05.2012 04:56:04
  • Allah sabirlar versin sn. Tonguc. Annelerini cok erken yaslarda kaybeden veya hic tanimayanlara gore biz cok sansliyiz diye dusunuyorum. Kaybettiklerimiz; yasadigimiz muddetce anilarimizla beraber bizimle yasamaya devam ediyorlar.
  • 06 anka
  • 14.05.2012 18:39:35
  • Sn.Tonguç,acınız henüz taze.Zamanla acı hafifliyor ancak
    yerini özleme bırakıyor.Hasretten burnunun direği sızlamak
    denir ya,ben o sözün doğru olduğunu anladım.Babamı
    kaybedeli 19 yıl olacak.İlk 10 yıl fasıl dinleyemedim,çok severdi
    diye.Sonraları alıştım.Ama o hasret hiç bitmedi;aklıma geldiği
    an gerçekten burnumun direği sızlıyor.
    Bir söz vardır,bir insan anılmamaya başlandığında gerçekten
    ölür denir.Kaybettiklerimiz,biz çocuklarınca anıldıkça en azından
    anılarda yaşıyorlar.Annenizin ruhu şad olsun!
  • Şaman TÜRKSOY
  • 14.05.2012 15:37:44
  • Değerli Tonguç;anacığımı ben de yitirdim.
    Kızıl ağaç,meşe,kavak,kestane ağaçlarından mürekkep bir ormanın çevreye hakim en yüksek tepesinde uyuyor anacığım.
    Köylüler adını ‘Kutsal Tepe’ koymuşlar;bu mevsimde her yeri yemyeşil otlar,renk ahenk çiçeklerle kaplanır.
    Her yıl, Anneler Günü’nde kabrini ziyarete giderim;dün de oradaydık.Çoluk çocuk,dayı yeğen,gelin damat…

    Toprağının kokusunu ne çok özlemişim, doyasıya kokladım.
    Gözyaşımla birlikte sevgilerimi,saygılarımı akıttım,can suyu verir gibi.
    Böylece,yokluğunun acısı biraz hafifledi sanki.

    Ayak ucunda bir Japon Gülü, üzerinde ve baş ucunda birer kök sarmaşık gülü yetiştirmiştim;japon gülü çiçek açmış,sarmaşık gülü ise henüz tomurcukta.

    Orman içi,ne kadar bakımlı olsa kabir üzerinde eğrelti,böğürtlen dikeni ayrık otu vb yetişiyorlar.Hepsini temizlettim,güllerin dibini çapalattım nefes alsınlar diye.
    Onu tabiat anaya emanet ederek yaşam kavgasına geri döndük;çaresiz.

    Siz de öyle yapın;anneler günü’nde ziyaretine gidin annenizin.Hem o pek mutlu olacaktır bu ziyaretten,hem de siz:)))

  • as
  • 14.05.2012 04:42:14
  • bence taşa yazıyo, gelecek nesillere de kalsın için:)))))))))))))))))))
  • nhızal
  • 14.05.2012 04:39:23
  • destan yazıyor galiba…:)
  • as
  • 14.05.2012 04:39:13
  • heyhat, gene uyudu eleman:))))))))
  • as
  • 14.05.2012 04:35:34
  • len ne firavunmuşsun, hikayeye bak, 15 dakkadır yazıyo ya:))))
  • as
  • 14.05.2012 04:32:52
  • ınınının……..

    itiraf com başlıyooooooorrrrrrrrrr..:)))))))

  • as
  • 14.05.2012 04:31:34
  • çok zor yeğenim, ben dine inanmışken kuran okudum, anlamadım, defalarca okudum, sonra döndüm…….muhammedin zevcelerine gireceksek, kapatalım mevzuyu:))))))))
  • Zalim Şevki
  • 14.05.2012 04:27:53
  • :))))))))))))))))))))))))))))))) Yaziyom ki sende imana gelesin:)))))))))))))
  • as
  • 14.05.2012 04:27:02
  • biz uzak çevreyiz zalimcim, rahatça anlatabilirsin, valla billa kimseye anlatmıyacağız:)))))))
  • nhızal
  • 14.05.2012 04:25:12
  • mistisizmin dayanılmaz cazibesi mi:)
  • as
  • 14.05.2012 04:24:42
  • len ateistken dine dönmüşsün firavun, hatırlamam ne demek, anlattttt:)))
  • Zalim Şevki
  • 14.05.2012 04:23:03
  • ama simdi size hala rüyami gercekmi oldugunu bilmedigim bir seyi yazicagim. bu olayi yakin cevremden kimseye anlatmamistim.
  • as
  • 14.05.2012 04:21:00
  • fesüpanallah:)))
    saol abla…:))
  • Zalim Şevki
  • 14.05.2012 04:20:00
  • :)))))) Bir gün rüyamda ak sakalli bir dede oglum zalim gidisin iyi degil dedi:)) Yokya saka bir tarafa, ama rüyalardan degil, daha cok garip tesadüf lerden olsa gerek diye düsünüyorum.. simdi birden bire ne diye sormayin:))) hayatda hatirlamam da.
  • nhızal
  • 14.05.2012 04:15:10
  • zalim,imana geldiğin rüyanı soruyor as, 🙂
  • Zalim Şevki
  • 14.05.2012 04:13:05
  • abi uyanigim zaten ya:))) bilmiyormusun ben hep nöbetteyim:))
  • as
  • 14.05.2012 04:10:49
  • şşşşşş, zalim, oğlum…uyann, uyannnn…..

    mı dedi?

  • as
  • 14.05.2012 03:57:47
  • noldu ki zalim, ak sakallı dede ne dedi:))))
  • Zalim Şevki
  • 14.05.2012 02:22:04
  • Sayin Kıymet Nadir Bindebir’in rüyasi cok ilginc mis. gencligimde ateist olan bende iste buna benzer sebeplerden dolayi dine inaniyor.
  • Kıymet Nadir Bindebir (Misafir)
  • 13.05.2012 16:42:41
  • Anne ilk sevgi kaynağı Tonguç. Bilimin dahi henüz çözemediği tuhaf bağlar var anne evlat arasında. Maddeden ayrı ruha inanmam ama, doğumdan önce başlayıp ölümle bile son bulmayan bir bağ var. Örneğin: emziren annenin sütü, kimyası sürekli değişen bir sıvı. Bebeğin tuza, şekere mi ihtiyacı var, süt tuzlanıyor şekerleniyor. Bebeğin proteine mi ihtiyacı var, sütteki protein oranı emzireceği dakika yükseliyor.

    Annemin ‘gittiğine’ inanmak on yıl kadar aldı bende. Onbirinci yıl rüyamda daha önce hiç duymadığım Farsça bir şiir okudu bana (Divan edebiyatı okumuştu ama dil olarak Farsça bilmezdi). Uyandım, yazdım şiiri kağıda. İranlı bir arkadaşı aradım, ona okudum “sana tanıdık geliyor mu?” diye sordum. Hangi şairin bilemedi ama çevirisini yaptı: “Yüzün yüzümdür tenin tenimdir / benimdir bendendir…”

    Agnostik Türk anneden ateist Türk kızına, bilinmedik dilde, Farsça mesaj, iyi mi… Onbirinci yıl bildim ki her başı derde girenin, dara düşenin gelip dayandığı o duvar yıkılmıştır. Dayanacak bir duvarım kalmamıştır, duvar BEN’imdir artık…

    Zordur Tonguç. Çaresi evlatlarınıza sarılmaktır. Size ve evlatlarınıza uzun ömürler dilerim.

    Baki selamlar.

  • fatma gürman
  • 13.05.2012 08:11:32
  • bir kere var olan hep vardır, var olan ve hatırlayabilen için…ali kaan bunu anlatıyor…büyüyünce, ben varsam ölüm yok diyecektir…
  • Tonguc
  • 13.05.2012 05:11:34
  • edep, saygi ve ahlak…

    bunlarin hic biri de yok

    – kendini bilmem nerelerin esbaskani sanan ve de zavalli ülkemin basina basbakan olarak dikilmis,

    Kim biliyor? Ben biliyorum.

    Soran olursa kutlu sans

  • as
  • 13.05.2012 04:56:55
  • HOŞ BEN İNANMIYORUM AMA….

    boşbakan, yatıp kalkıp dua etmeli, işlediği günahlar anasına yazılmasın,
    neden doğurdun diye sorulmasın günahsız kadına……

    inanmıyorum, çünkü bu fikirdeki bir insan, edeplidir, saygılıdır, ahlaklıdır….

    hangisi var?

  • Zalim Şevki
  • 13.05.2012 04:43:42
  • abla üc paralik nesemiz vardi sunu anarak onuda mahvettin.
  • nhızal
  • 13.05.2012 04:41:50
  • eşbaşkanda annesiz geçirdiği ilk anneler günü için ana evine,rizeye gitmiş. haberlerde gösteriyordu. büyük büyük afişlerde annesiyle çektirdiği resimler vardı.rizeliler sokaklara dökülmüş,çölden rizeye savrulan peygamber gibi adamın:) elini tutmaya çalışıyorlardı…
  • Zalim Şevki
  • 13.05.2012 04:26:18
  • ben babami kaybedeli 8 yil oluyor. ve bencede Analarin yeri daha bir baska oluyor.
  • Tonguc
  • 13.05.2012 04:19:57
  • Nese abla cok sagol.

    Anamin acisi yavas yavas yerlesmeye basliyor.

    .

  • as
  • 13.05.2012 04:19:37
  • tonguçum, allah sabır versin, ne içten anlatmışsın, anneciğini de, adaşımı da, ve kendini……..

    15 sene babalar günümde değil, her ihtiyaç duyduğumda burnum sızlar,
    babamla tepiştiğim günler gelir, len bu kadar olur mu, 40 yaşımda barıştığım, 8 sene konuşmadığım babamı özlemek……allahtan, 40 yaşında iken arkadaş dost olduk, son iki sene, küs gitmedik……

    analar böyle değil, anayla küsülmüyor……ana farklı……

    benim anam yaşıyor, çifte kavrulmuş, 86 oldu, çelik gibi mübarek…..

    tonguçum, annen izmirde zaten, analar günün, tüm sitemiz halkının olsa da olmasa da, analar günü kutlu olsun……..

    sitemiz annelerinin tümünün, büyük küçük farketmez, ellerinden öper, anneler gününü kutlarım…….

  • Zalim Şevki
  • 13.05.2012 04:08:47
  • Bu konuya ben girip dertlerinizi desmeyim, ama bayram sabahlarindan nefret etmeni cok iyi anlarim abla. cünki benden abimin ölüm haberini verenden nefret etmistim.
  • nhızal
  • 13.05.2012 04:01:48
  • bilir misin Tonguç,ben annemi bayram sabahı kaybettim. o yüzden her bayram sabahında içim düğümlenir,annemin son bakışını hatırlarım.
    artık ağlamıyorum,ama burnumun sızlamasına engel olamıyorum…
  • nhızal
  • 13.05.2012 03:59:00
  • sevgili Tonguç annesini yeni kaybetti,acısı çok yeni demiştim.işte o acının satırları.
    Tonguç kardeş,acı unutulmuyor,sadece ilk akevi geöiyor,ondan sonra hep kor olarak kalıyor.

This Post Has 3 Comments

  1. as

    yahu gene ağlattın eleman…..
    benim anam yaşıyor, çifte kavrulmuş, pederi kaybettik 1997 de, piuvvvvvv, 16 sene geçmiş yav…
    valdenin yaşını bahçeli bile hesaplayamaz ama, durun bi çalışayım….
    peder 77 de gitti, arada 7 sene var biliyorum, çıkar 7 seneyi, buldun mu 70, ekle 16 yı, 86……
    ona sorsan, hep 70…..
    ama, bir kocca evi hala tek başına çevirmesi, bahçedeki ağaçlarla çiçeklerle konuşması, yav gel buraya diyorum, ( o karşıyaka izmirde ) kim bakar çiçeklerime diyor….
    çiçekleriyle, anılarıyla, ATATÜRKlü AL BAYRAĞIYLA mutlu mesut yuvarlanıyor…..
    anasız olanlarımızın anası olsun, analar günü kutlu olsun, hepinizden selam söyleyeceğim benim çifte kavrulmuşa….
    sitemizin tüm analarının ellerinden öper, nice yıllara derim…
    neşe abla, sen de zalimin anasısın……

  2. nhizal

    bak şimdi yine gözlerim doldu. anacığımın kokusu zaten hep burnumda. en çok başımı dizine koymayı çözlüyorum boynuna sarılıp o mis gibi kokusunu içime çekmeyi özlüyorum.. hasılı zor be Tonguç: annem öleli 10 yıl oldu. hep içimde kor halinde bir ateş var.hala güzel bir şey olunca elim telefona gidiyor anneme anlatayım diyorum.
    dedim ya zor bir acı.

  3. Tonguc

    Gecen sene, anamin acisinin en yogun oldugu dönemde yazmisim, bu acilarin en yogun oldugu dönemlerde teselli mesajlari almisim. Cok tesekkürler, Gavurege ailesi, cok tesekkürler yurdumacanfeda ailesi.

    Annemsiz ikinci anneler günü.

    Artik ailemizin annesi benim cocuklarin annesi.

    Bakalim cocuklar annelerine nasil sürprizler hazirladilar?

    Alis -Ildemir-in yaptiklari tamam,

    Dindar olsaydim su kadar fatiha okudum, bu kadar gulfü okudum diye hava atrdim. oysa biliyorum ki, anamin ruhunun bu tür serefsizliklere hic ihtiyaci yok.
    Kuvayi Milliyeci olarak, Kuvayi Milliyeci kizi olarak, Kuvayi Milliyeci anasi olarak, o zaten dogrudan cennetliktir.

    Hayyy hakk!

Yoruma kapalı.