Ey Türk istikbalinin evlâdı! İşte, bu ahval ve şerâit içinde dahi, vazifen; Türk İstiklâl ve Cumhuriyetini kurtarmaktır!
Bayrama sığınan hasret…
02 Ağustos 2020
00:07
14 Kez Okundu

Mehmet Faraç

Memleketin tek sorunu, eskilerin “hayır bereket vardı” diye nitelendirdiği geçmiş yıllara özlem değil elbette…

Her şey nostaljik artık…  Yaşamın tadı tuzu olarak nitelendirilebilecek ne varsa; tüm güzelliğiyle, bereketiyle, huzuruyla ve çekiciliğiyle ne yazık ki çok gerilerde kaldı…

Dünya hızla değişiyor… İnsanlar bu değişime ayak uydurmaya çalışırken duygularını bile yitiriyor artık!..

Ne insanlar artık eski coşkusuyla hayata tutunabiliyor, ne de yaşam insanlara teknoloji dışında yeni ve huzur verici olanaklar tanıyabiliyor…

Çünkü dünyanın her tarafında toplumlar sarsıcı bir keşmekeşin içerisinde ayakta durmaya çalışırken, insanlığı yarışa sokan teknoloji aynı zamanda tüketmenin etkisini artırmaya devam ediyor…

Evet; konu bayramlar olunca güzellikler ve geçmişe özlem gibi tüm coşkulu duygular da artık eski birer nesne gibi bir tarafta duruyor…

Özellikle de bayramların masumiyeti ve heyecanı çok uzak artık insanlara…

Dünya değiştikçe, İslam dünyasının nüfusu arttıkça ve teknolojik ilerleme ne yazık ki cep telefonuyla interneti kullanmakla sınırlı kalınca, geleneklere entegre olma mücadelesi de topallamaya devam ediyor…

Bugün yaşı 50′nin üzerindeki her insan, her bayramda derin bir ah çekerken sadece geçmişe özlem duymuyor, aynı zamanda insan ilişkilerinin ve sosyal iletişimin nasıl ağır biçimde darbelendiğinden de yakınıyor… Peki, tek sorun bu mu?..

İnternet, gelenek, yozlaşma…

Tüketim toplumunun büyümesine de hizmet eden teknoloji, özellikle dini ve milli bayramlarla ilgili hassasiyetin her zaman devam ettiği bir coğrafyada, yaşama güzellikler katan her olayı ne yazık ki dejenere etmekten de öteye gitmiyor…

Bakınız, akide şekeri kokan sokaklar yok artık…

Çocuklar artık bayramlık ayakkabılarını yastıkların altında saklayan dedelerinin- babalarının- annelerinin çocukluklarındaki o muhteşem coşkuyu hissedemiyor…

Çünkü teknolojinin kuşattığı masum zihinler neredeyse bebeklikten itibaren ellerine tutuşturulan cep telefonu ve bilgisayarlarla, bir yandan sosyal duygulardan yoksun kalıyor, diğer taraftan bilişime hapsolarak hem konuşma yeteneklerini geliştiremiyor hem de sosyal iletişimin abur cubur yazışmalarla sınırlı olduğunu zannediyor…

Anadolu’nun sokak aralarında upuzun ipleri ve tahta kasaları ile salıncaklar uçamıyor artık gökyüzünde…

Çünkü çocuklar da tıpkı büyükleri gibi internette, çoğu şiddet içeren oyunlar oynuyor, körebeden, saklambaçtan, çelik-çomaktan, misketten, çember çevirmekten uzak yaşayarak, derin bir yozlaşmanın içinde yaşama tutunmaya çalışıyor…

Heyhat, artık çocuklar büyüklerinin bayramlarını WhatsApp üzerinden kutluyor, görüntülü konuşmalar ve mesajlaşmalar insanları birbirinden uzaklaştırmaya devam ediyor…

Maalesef yalnızca bunlar da değil, bayramların tadını tuzunu bile kaçıran olayların bir de ekonomik tarafı ve asayiş yönü var ki, çarpıklıklar-bunalımlar özellikle İslam ülkelerine nefes bile aldırmıyor… Hele de Türkiye’ye…